دل های بزرگ و احساس های بلند عشق هایی زیبا و پر شکوه می آفرینند . عشق هایی که جان دادن در کنارش آرزویی شور انگیز است اما کدام معشوقی مخاطب راستین چنین عشقی تواند بود؟

این عشق ها همواره در فضای مهگون و جادویی اسطوره و افسانه سرگردانند و در دل کلمات شعر و در حلقوم ناله های موسیقی و در روح ناپیدای هنر ها و یا در خلوت دردمند سکوت و حسرت و خیال و تنهایی چشم به راه آمدن کسی که می دانند نمی اید!

راستی چرا عشق ها راست اند و معشوق ها دروغ؟وانگهی عشق مگر نه بی تابی شور انگیز دل است در جستجوی گمکرده ی خویش؟

پیداست من از عشق های« بزرگ »می گویم ، نه از عشق های «شدید» .از نیازی که زاده ی «بی اوئی» است نه احتیاجی که ، فقر «بی کسی»! .هراس مجهول ماندن ، نه درد «محروم بودن» .

دکتر شریعتی